Swarupa's blog

 ढळलेली सांज.... ©️®️ सौ. स्वरूपा कुलकर्णी सांज ही वितळली धुंद त्या डोंगरात गं निशा काळी सावळी सावरी आता पदर गं रंग धुंद संध्या सावळी बिलगली किरणास गं आवरूनी पसारा केशरी किरणे घेती निरोप गं लेवूनी साज चंदेरी निशा आली पटलावरी गं शशि साजिरा पुनवेचा पश्चिमेस आला गं किती देखणे क्षण सुगंधी घेऊनी मन्मथ पुनवेचे गं निशा चंद्र युगूल बागडे धुंदं प्रणय भरजरी गं चांदणे पुनवेचे सांडते प्रतिबिंबं निळ्या डोही गं अवनीवरही घडे काहीसे धुंद युगूल एकांती गं

 तो, ती आणि  कोल्ड कॉफी ... लेखिका- सौ. स्वरूपा कुलकर्णी    कॉलेजला जायला राधा निघाली. तो होताच तिचा पाठलाग करत मागे येणारा. तिलाही सवयच झाली होती त्याची. ती तशी अबोलीचं फूल पण समोर तो दिसला की कळी खुलायची तिची.ती व तिच्या मैत्रिणी आणि तो कॉफी शॉपमध्ये भेटायचे. जवळपास रोजच.तो असला की ती नकळत कॉन्शिअस व्हायची व आज आपला अवतार ठिक तर आहे ना म्हणून हळूच मोबाईलच्या स्क्रीनकडे नजर टाकायची. तोही बोलता बोलता तीला कोपरखळी मारत पोट धरून हसवायचा. मग तिची खळी अजुनच खुलायची. " हाय तेरी अदा" म्हणत मनातच तिला मिठीत घ्यायचा. ती व तो कायमच एकमेकांविषयी मनामध्ये जास्त व समोरासमोर कमी असे बोलत होते. एकमेकांचा खूप आदर करत होते. तीचा स्वभाव मुलांमध्ये रमण्याचा नव्हताच कधी. पण हा मुलगा मात्र तिच्या मुलांविषयीच्या गैरसमजाला फाटा देणारा होता. तो म्हणजे श्रीरंग होताच निगर्वी, हुशार, सभ्यही होता. मनाने तिच्यात गुंतून बसला होता. खरंतर दोघांनाही एकमेकांचा सहवास हवाहवासा होता. कॉफीशॉपच्या बहाण्याने होणाऱ्या गाठीभेटी त्यांना हलकेच मोरपीस फिरवल्यासारख्या रम्य वाटत होत्या.      ...

 घर -सौ. स्वरूपा कुलकर्णी      गेल्या काही महिन्यांपासून आमच्या फ्लॅटचं रिनोव्हेशन अर्थात नुतनीकरण करण्याचा विचार चालू होता. आम्ही नवरा बायको रोज त्याबाबत चर्चा करायचो. खरं म्हणजे नुतनीकरण करतांना खर्चाचा विचार करत होतोच पण त्याबरोबर दुसऱ्या ठिकाणी रहावं लागणार हा विचार तितकाच महत्वाचा वाटत होता. २ वर्षांपुर्वीच मिस्टरांनी त्यांच्या काकाचे जुने घर विकत घेतले तेही अगदी हौस म्हणून. कारण काय तर त्यांची लहानपणची जुनी आठवण होती व घर अगदी स्वस्तात मिळाले म्हणूनही. मग फ्लॅटचे रिनोव्हेशन करायचे तर पूर्ण होईपर्यंत कुठेतरी रहावेच लागणार म्हणून राहात्यातल्या या गावातील घरालाच प्रथम पसंती होती. हे घर म्हणजे ३ मोठ्या खोल्या, पाठिमागे भरपूर मोकळी जागा आणि टुमदार असा जुन्या पद्धतीचा बंगला.  लहानपण सोडलं तर नेहमीच फ्लॅटमध्ये आयुष्य गेलेल्या मला हे जरा नविनच व कुतूहलाचं होतं. तसं गावातल्या मैत्रिणी भरपूर आहेतच पण समोर व बाजूला फारशी ओळख नसल्याने जरा वेगळं वाटलं. घराला जुन्या पद्धतीच्या लाकडी,  लोखंडी डिजाईनच्या खिडक्या. ह्या घराचेही पुर्वीच रिनोव्हेशन केलेले असल्याने स्वच्छ...

 भक्ती    ©️®️सौ. स्वरूपा कुलकर्णी      परमेश्वराच्या निर्गुण निराकार तत्वाला सगुण साकार करण्याची ताकद ज्या गोष्टीत आहे ती म्हणजे भक्ती! प्रेम, स्नेह, माया, ममता, दया, जिव्हाळा या आणि अशा सर्व सुंदर भावनांचा एकत्रित परिपाक म्हणजे भक्ती! भगवंत भक्ताशिवाय परिपूर्ण नाहीच मुळी. अहो म्हणून तर हा मायेचा पसारा आहे.वैकुंठातही देव नाही नी कैलासातही नाही जिथे भक्त भक्तिने त्याचे गायन करून रंगुन जातात तिथे मी असे तो सांगतो.भक्ती हा सर्वस्वी पूर्ण शरणागतीचा विषय आहे. कारण जिथे मी मावळला तिथेच भक्तीचे शिखर. मग भक्त असो की भगवंत एकमेकांत मिसळून गेले की भक्तीचे दिव्य रंग उजळून निघतात.  भगवंत नेहमीच भक्तीच्या शोधात असतो. खरा सच्चा प्रार्थनेचा सूर ऐकला की त्याचे कान टवकारतात. अशा ठिकाणी तो आवर्जुन असतोच असतो. भावनांनी भगवंताला प्रेमाने पुजने मग तिथे वरवरच्या साधनांची गरज नाहीच. भक्ताने आर्ततेने घातलेली साद त्याला जागवते. शुद्ध पवित्र मनाने केलेली मानसपुजाही त्याला चालते. करोडपती व्यक्तीने केलेली साग्रसंगित पुजा त्याला मोहीत करत नाही तर अश्रुधारांचा प्रेमवर्षाव त्याला अ...

 प्राजक्तं - सौ. स्वरूपा कुलकर्णी चल सांगतो मी तुला फुलाची ती कथा, रंगबावरा निसर्ग कसा गुंफतो पाकळ्या प्राजक्तं फुल उमलते कळीतून गोजिऱ्या केशरी देहदंड पाच पांढऱ्या पाकळ्या फुल सुकूमार कोवळे पानापानातुन बाहेरं जणू बाळ इवलेसे पाही आईच्या पदरातुन पहाटेच्या नक्षत्रवेळा जणू चांदणे खाली येई फुल जन्म घेई तेंव्हा चांदण्यांचाही जन्म होई फुल सुंदर गोजिरे साही थेंब तो  दवाचा फुलावर  शिंपले अत्तर दशदिशांनी अहा! अशा नाजुक वेळेस आला क्षण विरहाचा सुर्य जन्मता डोंगरी झाला पसारा किरणांचा प्राजक्ताचे झाडं जणू ढाळी अश्रु दुःखाचे टपटप फुले गळती सारे मातीत अवघे स्वर्गातले दिव्य तरू वसुधेच्या कुशीतं  पाही रूप जग सारे कोमल प्राजक्तं फुलांचे

 सृजन  - सौ. स्वरूपा कुलकर्णी ऋतु पावसाळी ओला,   थेंब लेवूनी गात्रा गात्रातं.. मी चिंब, तू चिंबं,  हळवे क्षण अंतरातं.. पहाट सुगंधी,सांज  कातर,   विसावा रात्री देहफुलासं.. ऋतु साहवेना, सुखं मोजू कसे    तुझ्या माझ्यात अंकुर बघ हे नवे